Zie, ik zend een engel voor u uit, om u onderweg te behoeden.......... (Exodus 23:20)
Het was op 8 februari 2007, toen mijn man en ik naar Toronto (Canada) moesten gaan vanuit Exeter (Ontario, Canada). Normaal een rit van ongeveer twee uur. Het was koud en er lag veel sneeuw. Het weer was niet optimaal, maar de weersvooruitzichten waren ook niet alarmerend en om zakelijke redenen moesten we wel gaan.
Het begon op de heenreis met somber weer maar naar mate we Toronto naderden werd het weer beter en in Toronto scheen de zon.. Door omstandigheden gingen we wat later naar huis.
Het was al op de namiddag en het begon al donker te worden en het begon te sneeuwen. De wind begon steeds harder te waaien en voordat we wisten kwamen we in de sneeuwstorm terecht.(een echte Blizzard) Op gegeven moment zagen we niets anders meer dan sneeuw. De weg was helemaal bedekt met sneeuw. We konden de berm niet meer zien. Alles was wit. Als er geen bomen of elektriciteitspalen aan de kant van de weg waren, zagen we de overgang van de weg naar berm of weiland ernaast niet meer. Gelukkig reed er enige tijd een auto voor ons, zodat we de achterlichten van die auto konden volgen. Jammer genoeg de auto sloeg af.
Wat nu? We vonden heel gevaarlijk om door te rijden, maar we moesten verder rijden omdat de kinderen alleen thuis waren en dat we hen beloofd hadden om voor de avond terug te zijn. De temperatuur zakte en de wind nam verder toe. Stoppen en overnachten in de auto was geen optie, we zouden onherroepelijk bevriezen Op vele plaatsen langs de weg was de GSM niet gedekt, dus konden we ook niet bellen. De weg was haast onzichtbaar en er waren veel wegen die afgesloten waren. We moesten steeds langzamer rijden en ik maakte me ernstig zorgen; in de sneeuwjacht was ook nergens een huis of boerderij te zien waar we hulp zouden kunnen vinden, we waren op ons zelf aangewezen. (of niet?)
Opeens zagen we twee rode achterlichten van een auto voor ons. Het was er een witte auto die langzaam voor ons reed. Die auto bleef midden op de weg rijden op hetzelfde afstand zodat we de helder rode achterlichten konden volgen. De auto volgde dezelfde weg als die wij moesten nemen naar huis. Toen we de inrit namen naar ons huis ging de witte auto verder en verdween in de sneeuwstorm. Door een dikke sneeuw duin heen reden we de garage binnen en ik was enorm opgelucht. We hadden er ruim vier uur over gedaan maar we waren veilig. Terug in ons warme huis bij de kinderen realiseerden we ons dat dit geen toeval geweest kon zijn. We noemden hem de reddende engel. We waren ontzettend dankbaar voor deze reddende engel en we danken God hiervoor. Zonder hem waren we misschien nooit veilig thuis gekomen.
Lestari Aji, Hengelo, juni 2009
Hebt u ook een engelenverhaal dat u met anderen wil delen? Zo ja, dan kunt u het opsturen via het contactformulier.
Uw mandje is momenteel leeg.